داستان نشان‌دهنده تلاش اما و بوبه برای بقا و حفظ جایگاه اجتماعی‌شان است که با کار سخت در رژیم قبلی به دست آورده‌اند. آن‌ها نمی‌خواهند جایگاه خود را از دست بدهند و دوباره به دختران روستایی تبدیل شوند.

این داستان درباره یک دانش‌آموز جوان است که در سایه قیام ۱۹۵۶ مجارستان یتیم شده و به سن بلوغ می‌رسد. او که از طبقه روشنفکران کمونیست است، واکنش‌های متفاوتی را از سوی دوستان و خانواده‌اش می‌بیند. معشوق او که یک مدیر کارخانه متاهل است، از میهن‌پرستان حمایت می‌کند و بعدها به کارگران در برپایی اعتصاب کمک می‌کند. در همین حال، خواهر او و دیگران از اینکه در طول انقلاب مجبور به ترک خانه‌های خود شده‌اند ابراز خشم می‌کنند و پس از آن نیز به نفرت خود از شورشیان ادامه می‌دهند. اما در نهایت آن‌ها متوجه می‌شوند که برای همه مردم، زندگی واقعی پس از این شورش و سرکوب وحشیانه آن توسط شوروی و همدستانشان دیگر امکان‌پذیر نیست.

یولی جوان پس از از دست دادن والدینش، از اتحاد جماهیر شوروی به زادگاهش بوداپست بازمی‌گردد. او که از زخم‌های گذشته آسیب دیده، در حالی که با عمه و مادرخوانده‌اش ماگدا دیدار می‌کند، شبح سرکوب دوران استالین او را رها نمی‌کند.